Mgła spowiła trawy Mariusji, gdy IX Korpus osiadł w okopach przy wiosce Lechonia. Zbroje oddziału jeźdźców odbijały promienie słońca. Giermkowie już rozbili szkarłatno-złote namioty, nad którymi powiewały dumne mariusjańskie orły. Gdzieś było słychać rżenie koni i dźwięk ostrzonych mieczy. Gdy cały Korpus był gotowy, dowódca nadjechał na rączym koniu o barwie bezgwiezdnej nocy.
Paweł Janicki, gdy tętent kopyt ustał, krzyknął: "do szabel!". Żołnierze posłusznie wsiedli na swoje rumaki, reszta przygotowała się do wymarszu. Piechota wówczas nie była najmocniejszą siłą w tego typu bataliach, toteż przewagę stanowili jeźdźcy. W oddali dało się słyszeć dźwięk dobywanych z pochew mieczy Trzeźwości.
IX Korpus ruszył z natarciem, przy akompaniamencie końskich kopyt i powiewających na wzmagającym się wietrze chorągwi. Wreszcie po przejechaniu kilkuset metrów obie armie spotkały się, i nie zwalniając tempa rozpoczęły atak. Początkowo Trzeźwość wypracowała sobie przewagę, dzięki godnej postawie pikinierów, którym bez problemu udało się rozbić pułk mariusjańskich kosynierów. Przyszedł czas na wytoczenie najcięższych broni. Rotmistrz Mariusz Szymla w porozumieniu z wachmistrzem Pawłem Janickim rozmieścili w pobliżu pola walki armaty, potrafiące roznieść w pył maszyny oblężnicze wroga. Kule świsnęły prosto w trebusze, które w kilka sekund zostały zrównane z ziemią. Wtem na południu skrzyżowały się buzdygany ułanów. Walka chyliła się ku końcowi, gdy oddziały Trzeźwości straciły dwie chorągwie i w popłochu wycofywały się z pola bitwy.
Kanonierzy jeszcze przez kilkaset metrów gonili za odwracającymi się rycerzami Trzeźwości, podczas kiedy IX Korpus walecznym okrzykiem oznajmiał koniec zwycięskiej batalii. Szczęk szabel i huk wystrzałów ze strzelb zagłuszył wnet okrzyki, i zwycięski oddział mógł pod złoto-szkarłatnymi sztandarami wrócić do obozu.
Po akcji "Bitwa o Bałkany" awans z rąk dowódcy MONARM otrzymali:
- Patryk Sikorski - na starszego szeregowego
- Magdalena Ziębacz - na starszą szeregową
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz